Kalıntılar, sanat eserleri ve aile evi, hikayeyi taşıyan şeyleri ve bunlarla birlikte gelen vergiyi nasıl devredeceğiniz

• Bir vasiyette belirli bir bağış, nesne ölüm anında artık sahip olunmuyorsa başarısız olur, sayılır, nesneleri tam olarak tanımlayın ve listeyi gözden geçirin.

• Miras kalan nesneler üzerindeki vergi ülkeye göre değişir, Amerika Birleşik Devletleri'nde maliyet esasının ölüm anında yükseltilmesi, Birleşik Krallık'ta piyasa değeri artışı ve miras vergisi, Kanada'da ölüm anında varsayılan bir elden çıkarma ve Avustralya'da ölümde vergi olayı olmaması, ancak Eylül 1985'ten sonra satın alınan varlıklar için ölen kişinin maliyet esasının mirasçıya geçmesi.

• Kökeni belirsiz sanat eserleri indirimli fiyatla satılır ya da hiç satılmaz, bir köken kaydı bir koleksiyoncunun bırakabileceği en ucuz tek şeydir.

Bir vasiyet, belirli bir eşyayı adı belirtilen bir kişiye bırakabilir. Eğer eşya ölümden önce satılmış, kaybolmuş ya da verilmişse, vasiyet aksini söylemediği sürece bağış başarısız olur ve kişi yerine hiçbir şey almaz, eğer kişi ehliyetsiz olduğu sırada bir vekil tarafından satıldıysa, bazı ülkeler, İngiltere'de Mental Capacity Act kapsamında, birkaç Avustralya eyaletinde, lehdarın satış gelirlerini talep etmesine izin verir. Tanımlar önemlidir, "büyükannemin yüzüğü" ifadesi iki tane varsa başarısız olur, ve "takılarım" ifadesinin saatin dahil olup olmadığı dava konusu olmuştur. Ölüm anındaki değerleme vergiyi ve esas değeri belirler, Amerika Birleşik Devletleri'nde mirasçının maliyet esasını ölüm tarihindeki değer oluşturur, bu yüzden 5.000 ABD dolarına alınmış ve 5 milyon ABD doları değerinde olan büyükannenin Picasso'su, mirasçı tarafından kazanç üzerinden gelir vergisi olmadan satılabilir; Birleşik Krallık'ta tereke, eşiklerin üzerinde %40 oranında miras vergisi öder ve mirasçı piyasa değeri esas maliyeti alır; Kanada ölümü gerçek değerde satış sayar, vergi nihai beyannamede ödenir ve ailenin sanat koleksiyonu, ailenin ödemek için sanatı satmak zorunda kalacağı bir borç çıkarabilir; Avustralya'da ölüm vergisi yoktur ve ölümde sermaye kazancı olayı oluşmaz, ancak mirasçı, 1985 sonrası varlıklarda ölen kişinin maliyet esasını, daha önceki varlıklarda ise ölüm anındaki piyasa değerini devralır ve sattığında vergi öder. Taşınır malların kendi küçük istisnaları vardır, Avustralya'da A$10,000 veya daha az bedelle alınmış kişisel kullanım varlıkları ve A$500 veya daha az bedelle alınmış koleksiyon eşyaları muaftır; Birleşik Krallık'taki taşınır mal kuralları £6,000 veya daha az bedelle satılan eşyaları muaf tutar; Amerika Birleşik Devletleri'nde böyle bir istisna yoktur ve koleksiyon eşyalarındaki kazançları %28 oranında vergilendirir.

Köken, değerdir, fatura, sergi geçmişi, sanatçıdan mektup, 1974'te duvarda çekilmiş fotoğraf, katalog raisonné kaydı. Kökeni belirsiz bir eser, açık artırma evinin garanti vermeyeceği bir eserdir, ve tarihinde 1933 ile 1945 arasında boşluk olan bir eser, açık artırma evinin hiç satmayacağı bir eserdir. Anlaşmalı değer üzerinden sigorta yaptırın ve her beş yılda bir yeniden değerleyin, çoğu koleksiyon değerinin yarısı kadar eksik sigortalanmıştır. Koleksiyonun birlikte mi tutulacağını, bir kuruma mı verileceğini, yoksa mı satılacağını ve buna kimin karar vereceğini belirleyin ve yazın; kimsenin istemediği satış genellikle, koleksiyoncunun ne istediğini kimsenin söyleyememesi yüzünden olur, koleksiyonu alacak kurum ise koleksiyoncuyla tanıştırılabilecekken hiç sorulmamıştır. Bir ülke kültürel bağışlar için bir vergi yolu sunuyorsa, karar miras planında yer almalıdır, Birleşik Krallık'taki Acceptance in Lieu, miras vergisini eserlerle %25 primle kapatır ve Cultural Gifts Scheme, hayatta iken %30 vergi indirimi sağlar; Avustralya'nın Cultural Gifts Programı, sermaye kazancı olmadan piyasa değeri üzerinden indirim sağlar; Kanada, onaylı kültürel mülkü sermaye kazancından muaf tutar ve gerçek değer üzerinden vergi kredisi verir; Amerika Birleşik Devletleri, müzeler için ilgili kullanım bağışlarında gerçek değer üzerinden hayır amaçlı bağış indirimi verir, diğerleri için ise yalnızca maliyet esasını kabul eder.

Tut, sat ya da paylaş. Bir evi kardeşler arasında paylaşmak, yazılı bir anlaşma ile tatil evi için işe yarar, kullanım, giderler, çıkış, değerleme, kardeşlerden biri boşanırsa ya da ölürse ne olacağı, ve kimsenin yaşamadığı bir aile evi için başarısız olur. Ana konut kuralları farklıdır, Avustralya terekeye veya mirasçıya ölümden itibaren ana konutu sermaye kazancı vergisi olmadan satmak için iki yıl verir, ailenin kontrolü dışındaki nedenlerle satış gecikirse bu süre uzatılabilir; Amerika Birleşik Devletleri yaşam sırasında birincil konutta 250.000 ABD doları kazancı, bir çift için 500.000 ABD doları kazancı hariç tutar ve ölümde maliyet esasını yükseltir, bu yüzden ev genellikle tereke tarafından vergisiz satılır; Birleşik Krallık ev için miras vergisi alır, descendants'a bırakılan evler için kişi başına £175,000 residence nil-rate band uygulanır, £2 million üzerinde bu avantaj kademeli olarak azalır, ve mirasçılar piyasa değeri esas maliyet alır; Kanada'nın principal-residence exemption'ı, aile başına yılda bir mülk üzerindeki kazancı korur, ve cottage ile ev bunun için yarışır. Üç çocuğa eşit olarak bırakılan bir ev, onu satma talimatıdır, eğer istenen bu değilse, vasiyet ne istendiğini söylemeli ve isteyen çocuğa değerleme üzerinden ilk satın alma hakkını vermelidir.

Ailelerin gerçekte kullandığı yöntemler. Sırayla seçim: her mirasçı sırayla bir eşya seçer, sıra kura ile belirlenir, her turda ters çevrilir, yılan usulü seçim, böylece birinci turdaki son seçim ikinci turda ilk seçimi yapar. Değerle ve denkleştir: her eşya değerlenir, mirasçılar seçer, ve nakit artanı kalandan dengeler. Aile açık artırması: mirasçılar, paylarına eşit varsayımsal kredilerle teklif verir, eşya en çok isteyenin olur, ve krediler mahsup edilir. Liste: ebeveyn önemli eşyaları dağıtır ve kalanı sıraya bırakır, bu en az kavga çıkaran yöntemdir, çünkü zor kararları süreç değil ebeveyn vermiştir. Her yöntemde, her mirasçıya hayatta iken zaten verilmiş eşyalar önce listelenir, ve listeyi uygulayıcı saklar.

Köken kaydı, bir eşya.

Eşya: [ ]. Yapan / yapıldığı yer: [ ]. Edinim: [ne zaman, nerede, kimden, ne için].
Tutulan belgeler: [fatura, mektuplar, fotoğraflar, sergi kayıtları].
Değerleme: [miktar, kim tarafından, tarih]. Sigorta: [poliçe, anlaşmalı değer].
Şuna gider: [ ]. İstemiyorsa: [ ].
Neden önemli: [ ].

Son satırı değerleme uzmanı yazamaz ve mirasçı geri getiremez. "Neden önemli" kayıtta bir paragraf, kişinin kendi sesiyle bir hikayedir, ve bu hikaye varlığı yeniden kalıntıya dönüştüren şeydir. Bir yüzük, değerleme uzmanı için sadece bir yüzüktür, ancak birisi onun çıkarıldığında söylediğini söyleyebildiği sürece büyükannenin yüzüğüdür.